Terug naar Vakkenhoek: Nederlands
Home Page: www.wjsn.nl


Gedichten van Willem Wilmink

Willem Andries Wilmink werd 25 oktober 1936 te Enschede geboren. Hij groeide er op in een socialistisch milieu. Zijn vader was procuratiehouder in de textiel. In 1954 behaalde hij het eindexamen gymnasium alpha en ging aan de Universiteit van Amsterdam Nederlands studeren. Na zijn kandidaats studeerde hij naast Nederlands geschiedenis bij Romein en Presser. In die tijd schreef Wilmink, behalve voor de almanak van de vereniging USA, voor de studenten cabaretgroep 'La Pie Qui Chante'. In het laatste jaar van zijn studie was hij leraar aan het Vossiusgymnasium te Amsterdam.

Toen Wilmink in 1961 afstudeerde, werd hij benoemd tot wetenschappelijk medewerker aan de Universiteit van Amsterdam, welke functie hij tot 1978 heeft vervuld. In dat jaar vestigde hij zich als tekstschrijver in Capelle aan de IJssel. Sinds 1979 geeft hij een dag per week les aan de Kleinkunstacademie te Amsterdam.

Aanvankelijk, vanaf 1965, publiceerde Wilmink zeer regelmatig in Tirade (essays, prozastukken, gedichten, liedjes en een vertaling), maar later ook in Maatstaf en De Revisor. Van 1968 tot 1970 is hij poëzierecensent geweest van het dagblad de Tijd. Van 1971 tot1977 was hij poëzieredacteur van het tijdschrift Spektator.

Wilmink schreef liederen voor de cabaretgroep Don Quishocking en Herman van Veen, voor televisieprogramma's als 'Wij en de Wereld', de 'Stratemakeropzeeshow', de 'Seniorenshow', J.J. de Bom, voorheen De Kindervriend', 'Taalstraat', (alle programma's regie Frans Boelen) en de 'Film van ome Willem'.

Met Hans Dorrestijn, Karel Eykman, Ries Moonen, Fetze Pijlman en Jan Riem vormt hij sinds 1976 het Schrijverscollectief.

Prijzen: 1976 de Louis Davidsprijs (voor het liedje 'De oude school'), 1979 de Kabouter van het Oostenprijs (voor zijn gehele oeuvre).

OPDRACHT BIJ DE GEDICHTEN

1a. Ik vind de gedichten heel goed, want achter deze gedichten zit een betekenis en bij deze gedichten moet je soms goed nadenken wat de betekenissen zijn.
1b. Het makkelijkste gedicht vind ik kleine gebreken, omdat daar duidelijk staat wat ze bedoelen en wat ze duidelijk willen maken, in Papa's huis is dat niet erg duidelijk, dus vind ik dat gedicht het moeilijkst.
2. Kleine gebreken. Ieder kind heeft wel wat en als andere mensen je niet nemen zoals je bent dan zijn die gek!!
Papa's huis. Het verdriet en de verwerking van een overleden papa
De dokter van Jantje. Een moeder en haar verdriet over haar zoontje die nu (zwaar) gewond in het ziekenhuis ligt.
3. In Papa's huis wordt alles figuurlijk bedoeld. b.v: Kamers kunnen geen namen teruggeven en je kan geen muren vol roepen.
4. Ja, Papa's huis. De schrijver zegt er niet bij dat papa is overleden.