Terug naar Vakkenhoek: Nederlands
Home Page: www.wjsn.nl


Turks Fruit

De ik-verteller heeft geen naam in het boek dus noem ik hem Peter.

Peter is gek op vrouwen en seks. Hij tut zich elke dag op en gaat dan op straat op zoek naar vrouwen. Soms lukt het hem om met wel 4 vrouwen seks te hebben op een dag. Tijdens of na de seks vraagt hij altijd om een aandenken en dat plakt hij dan in een plakboek waar alle vrouwen in staan waar hij het bed mee is ingedoken.

Op een dag is hij in de stad en wil hij terug naar huis liften. Een prachtige vrouw met rode haren stopt en ze voelen zich beiden heel erg tot elkaar aangetrokken. Wat kan er anders gebeuren; ze hebben seks achter in de auto op een parkeerplaatsje.

Er ontstaat een relatie vol passie, vreugde en spontaniteit. Het is alsof ze elkaar al jaren kennen. Olga's moeder is er alleen niet zo blij mee, omdat Peter zogenaamd niet goed genoeg is voor haar dochter. In tegenstelling tot haar moeder kunnen Peter en de vader van Olga goed met elkaar opschieten. Olga's moeder probeert ze uit elkaar te drijven en ze bemoeit zich overal mee. Olga's vader kan zijn lieve dochter helaas niet helpen, want hij overlijdt aan een eetziekte.

Olga wordt ziek en haar moeder grijpt gelijk haar kans en het lukt haar om ze uit elkaar te drijven. Olga trouwt opnieuw en opnieuw en opnieuw, maar het lukt haar maar niet om gelukkig te worden. Ondertussen is Peter zijn leven aan het verpesten; hij maakt slechte werken (hij is kunstenaar), verveelt zich de hele dag door en omdat hij toch niets beters te doen heeft masturbeert hij de hele dag in dag uit terwijl hij aan Olga denkt. Hij kan maar niet over haar heen komen. Af en toe komen ze elkaar tegen op straat of ze komt eens langs. Hij merkt op dat ze er steeds slechter uit gaat zien. Hij kan zien dat ze ziek is en ze vertelt hem dat ze een hersentumor heeft.

Olga scheidt voor de derde keer, maar het kan haar allemaal niet meer schelen nu ze toch bijna het einde van haar leven heeft bereikt. Ze is tevreden met de goede vriendschap die ze weer opbouwt met Peter.

Nu wordt ze opgenomen in het ziekenhuis. Ze begint wartaal uit te slaan en ze wordt kaal van de chemotherapie. Ondanks alles blijft Peter van haar houden en hij komt haar elke dag een bezoekje brengen. Als het erger en erger wordt zit hij dag en nacht naast haar bed. Af en toe brengt hij haar cadeautjes en snoepjes. Op een dag neemt hij Turks fruit mee en dat vindt ze het allerlekkerst. Een week later overlijdt Olga.

Suzan, Klas 4e

  1. Ik heb Turks fruit gelezen. De categorie die bij deze roman hoort is een psychologische roman.
  2. Zakelijke gegevens: auteur is Jan Wolkers, de titel is Turks Fruit en het genre is een roman
  3. Ik had al eerder de film gezien en ik vond hem wel leuk. Ik vind het altijd prettig om te weten hoe iets gaat, omdat ik niet zo van lezen houdt. Als ik de film al heb gezien, en ik vond het een leuke film, dan weet ik tenminste wat ik aan het lezen ben. Het boek vond ik trouwens wat minder.
  4. Ik denk dat je Turks Fruit kunt rangschikken onder het kernthema: de relatie van de mens tot zichzelf en anderen.
  5. Een fragment uit het boek wat mij erg aanspreekt:
    Olga en haar vriend zijn al heel lang uit elkaar elkaar. Olga is hertrouwd. Als zij na een hele tijd weer langskomt met haar nieuwe man, dan merkt de ik-verteller dat hun poesje (waar Olga erg gehecht aan was en andersom) niet eens meer let op haar. Ze kwam niet meer achter haar aan hobbelen en ze kwam niet meer op schoot zitten…. Het poesje heeft haar dan ook al heel lang niet meer gezien en het poesje herkent haar niet meer. Olga is daardoor een beetje beledigt en eigenlijk ook wel een beetje verdrietig. Ze schenkt er verder weinig aandacht aan, omdat ze nu opnieuw getrouwd is. Maar ze merkt dus wel dat ze al heel lang niet "thuis" is geweest. Dit fragment spreekt mij erg aan, omdat je daaraan merkt dat je iemand kan vergeten. Ook al is het iemand die heel belangrijk voor je was. Ze waren erg gehecht aan elkaar. Olga was erg beledigd, omdat zij het poesje niet was vergeten maar het poesje haar wel. Ze merkt ook wat ze het poesje (en daardoor ook de hoofdpersoon) eigenlijk heeft aangedaan. Ze mist ze wel.
  6. Ik heb hier emotieve argumenten gebruikt.
  7. Het is een ik-verhaal