Terug
Samenvatting KM-boeken
1. ‘Z@kendoen met de snelheid van een gedachte’, Bill Gates, J.M. Meulenhof bv, Amsterdam, 1999, ISBN 90 290 5994
2. ‘De kenniscreërende onderneming’, Ikujiro Nonaka en Hirotaka Takeuchi, Scriptum, Schiedam, 1997, ISBN 90 5594 055 0
3. ‘Organiseren met kennis’, Mathieu Weggeman, Scriptum, Schiedam, 1997, ISBN 90 5594 095 x
4. ‘Kennismanagement’, Mathieu Weggeman, Scriptum, Schiedam, 1997, ISBN 90 5594 087 9
5. ‘De kennisdelende organisatie’, Jeroen Bertrams, Scriptum, Schiedam, 1999, ISBN 90 5594 150 6
6. ‘Kennismanagement in de praktijk’, Thomas H. Davenport en Laurence Prusak, Contact, Amsterdam, 1998, ISBN 90 254 1317 x
7. ‘Kennismanagement: de praktijk’, Mathieu Weggeman, Scriptum, Schiedam, 2000, ISBN 90 5594 180 8
Een overzicht van methoden om kennis van mensen te combineren". Door: Frank Bastiaans
Samenvatting
Bill Gates ziet als basis voor veranderingen het gebruik van e-mail, dat zodanig moet worden gestimuleerd dat kenniswerkers het meerdere malen per dag gebruiken. Ook slecht nieuws moet zo het management kunnen bereiken, waar dan adequaat op gereageerd moet worden. De bouwstenen voor een hoogwaardige applicatie voor kennismanagement worden door hem aangedragen:
Volgens Nonaka en Takeuchi is de hypertekstorganisatie de meest geschikte structuur om kennis te externaliseren en socialiseren. Het middenmanagement speelt daarbij een cruciale rol.
De kenniswaardeketen van Weggeman kan als basis daarvoor dienen:
Knowledge Structure Engineering, een synergetische integratie van HRM, informatietechnologie, facilitymanagement en real estate management, is de bijbehorende discipline. Socialiseren is de beste methode om impliciete kennis te delen. Daartoe is een Talent Ontwikkeling Programma en het faciliteren van het ontstaan van netwerken door het hanteren van een fuzzy structure nodig.
Het ontwikkelen van competentieprofielen is voor Bertrams de basis voor kennismanagement. Het door Weggeman geïntroduceerde kennisinformatiesysteem acht hij daartoe het beste instrument. Naast het daarmee voor iedereen toegankelijk maken van de competentieprofielen vindt hij ook het laten ontstaan en uitbreiden van sociale netwerken belangrijk. De bijbehorende HRM-strategie moet een synergiezoekende samenwerkingscultuur stimuleren, naast een platte structuur en globale functieomschrijvingen die het beste helemaal door competentieprofielen kunnen worden vervangen. Het instellen van expertisegroepen en kenniscentra wordt aanbevolen.
Davenport en Prusak achten een soort electronische discussie in gemeenschapsverband de beste methode om impliciete kennis aan werknemers te onttrekken. Deze moet in kennisopslagplaatsen worden opgeslagen en via mentorschap en stages worden overgedragen. Het vertellen van verhalen speelt daarbij een belangrijke rol. Voor de te gebruiken technologie adviseren zij Lotus Notes, maar Microsoft Outlook in combinatie met workflowapplicaties benadert die functionaliteit ook.
Tenslotte nog even Weggeman die kennisdelingsworkshops de ideale manier vindt om expertisegroepen te laten ontstaan.
Aanbeveling